Soms hebben we in de praktijk iets wat lijkt op een ‘thema’ week: een week waarin vele mensen dezelfde klachten lijken te hebben. Vorige week was ook zo’n week: deze keer leek het te gaan over de burn-out. Mensen die redelijk hersteld zijn van een burn-out (na een half jaar, 2 jaar of langer thuis te zijn geweest), en zover zijn dat ze weer met frisse moed aan het werk gaan. Een kenmerk van mensen met een burn-out, is dat ze vaak te veel in een korte tijd willen realiseren. Het ‘stemmetje’ dat hen in de burn-out heeft laten belanden, steekt vaak tijdens die eerste werkdagen ook weer (langzaam) de kop op. Ik hervat mijn werk – en doe alsof er niets is gebeurd, ik kan álles en zal dat bewijzen ook. Alles moet en zal perfect, het liefst nog beter dan dat het vóór de burn-out was.

En dit is het exacte moment waar de, hopelijk, nieuw verworven kennis meteen toe moet worden gepast: het nee-zeggen en aangeven wat wel, of niet haalbaar is binnen je werkzaamheden. En dat is moeilijk – heel erg moeilijk. Het is aanlokkelijk te denken dat je collega’s ‘heus wel zien’ of het goed, of niet goed met je gaat – in realiteit zijn ze daar simpelweg niet mee bezig. En voor je het weet, worden de werkdagen weer loodzware dagen waar je tegenop gaat zien. De moed zakt, naast het lood, in je schoenen. En voor je het beseft gaat het lichaam weer signalen afgeven dat het niet meer gaat, dat je té moe bent, dat het hoofd overloopt.

Tegen iedereen die na een burn-out weer is gaan werken, zou ik dolgraag willen roepen: geef alsjeblieft je grenzen aan. Het is zó nodig. Jij kunt compleet leeglopen op taken waar iemand anders juist energiek van wordt – besef je dat niemand de gave heeft om in jouw hoofd te kijken om te zien waar het mis gaat.

Zie het als een stierenvechter, de stier heeft je eerder compleet geramd, maar je bent na een lange periode hersteld, en durft opnieuw de ring in te gaan. Dat is heel moedig en absoluut bewonderenswaardig. De echte kunst is dat je de stier je niet nog een keer zo laat raken. En als dit betekent dat jij wat aanpassingen nodig hebt, zoals bijvoorbeeld een andere kleur vlag, een extra escape mogelijkheid, dan is dat wat jíj nodig hebt om weer prettig te kunnen werken. Vraag daar dan om – maak het bespreekbaar. Over het algemeen hoort het bedrijf liever wat wel en niet goed gaat, dan dat je met 4 tot 6 weken weer terugvalt – en een nog langere hersteltijd nodig gaat hebben.

Maak bespreekbaar wat jouw valkuilen zijn, besef je dat je géén zeur bent, je bent juist een geweldige werknemer – die tijdig aangeeft wanneer het touwtje te strak staat. Als je dit bespreekt, kun je zoveel problemen voorkomen! Bespreek dit met jouw teamleider of de bedrijfsarts, maar val niet weer in dezelfde kuil.

Heb jij of ken jij mensen die in dit proces ondersteuning kunnen gebruiken? Boek dan een gratis kennismakingsgesprek om te zien wat we voor jou kunnen betekenen! http://praktijkacure.nl/contactformulier/